Wat is Speltherapie?


Speltherapie is een vorm van psychotherapie voor kinderen waarbij het spel gebruikt wordt om een kind te helpen. Wanneer ingrijpende gebeurtenissen of psychische problemen de ontwikkeling van het kind belemmeren, kan speltherapie een oplossing bieden.

Spel is de taal van het kind
Kinderen spelen om te groeien, zich te ontwikkelen, de wereld te ontdekken en verwerken op deze manier hun ervaringen. Zij praten er meestal niet over, maar gebruiken vooral het spel als middel. Wat het kind niet kan zeggen, kan het vaak wel in spel laten zien.

Tijdens de speltherapie kan het kind zich uiten met behulp van allerlei spelmaterialen zoals zand en water, playmobil, auto’s, poppen, creatieve materialen, maar ook met spel waarin de fantasie van het kind een centrale rol speelt.
Waarom speltherapie?
Hoe klein of groot kinderen ook zijn, ingrijpende gebeurtenissen moeten zij goed verwerken, net als volwassenen. Gebeurt dit onvoldoende dan kunnen kinderen sociaal-emotionele schade oplopen of gedragsproblemen ontwikkelen.

Speltherapie is een hulpmiddel om een gestagneerde ontwikkeling weer op gang te brengen. Het spel geeft het kind gelegenheid om te ontspannen, gedachten, gevoelens en wensen te uiten, ervaringen te verwerken en te experimenteren met allerlei vormen van gedrag.

De speltherapeut biedt het kind de mogelijkheid tot het beleven van nieuwe ervaringen en helpt het kind om emotioneel en cognitief nieuwe inzichten te verwerven
Wanneer kan speltherapie nodig zijn?
Als een kind iets vervelends heeft meegemaakt, kan het dat vaak niet zomaar vertellen. Nare gebeurtenissen zoals bijvoorbeeld een ziekenhuisopname, het overlijden van een geliefd persoon, mishandeling of echtscheiding zijn dan moeilijk te verwerken. Ook een handicap of een leerstoornis kunnen een probleem voor een kind zijn. Soms zitten kinderen niet goed in hun vel en hebben zij en/of hun omgeving daar last van. Bij de volgende problemen kan speltherapie helpen:

Traumatische ervaringen

  • Verlies van belangrijke personen
  • Verandering van de thuissituatie of gezinssamenstelling
  • Mishandeling of daarvan getuige zijn
  • Fysieke, affectieve en geestelijke verwaarlozing
  • Ziekte, een handicap of psychiatrische problematiek van het kind zelf of gezinsleden
  • Nare gebeurtenissen zoals een ongeluk, pesten of oorlog
  • Emotionele problemen

  • Problemen met het uiten van gevoelens als angst, boosheid, verdriet
  • Te weinig zelfvertrouwen (faalangst)
  • Een negatief zelfbeeld
  • Hechtingsproblemen
  • Sociale problemen

  • Moeilijkheden in de omgang met leeftijdgenootjes(niet kunnen samenspelen, pesten, teruggetrokken gedrag)
  • Te weinig zelfvertrouwen (faalangst)
  • Moeilijkheden in de omgang met volwassenen (gedragsproblemen, slecht luisteren)
  • Kinderen uiten zich op verschillende manieren, de één wordt boos, driftig, de ander wordt somber, verdrietig of angstig.